Radio Station Of O Stavros tou Notou

  • desc

    ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΑΡΑΒΙ - Κώστας Καράλης

    3:48

    Ο Κώστας Καράλης τραγουδά το Σπασμένο καράβι από το ομώνυμο ποίημα του Γιάννη Σκαρίμπα που μελοποίησε ο Γιάννης Σπανός. Απόσπασμα από εκπομπή της ΕΡΤ που παρουσίασε ο Γ. Παπαστεφάνου τον Φεβρουάριο

  • desc

    ΕΝΑΣ ΝΕΓΡΟΣ ΘΕΡΜΑΣΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΙΜΠΟΥΤΙ

    5:16

    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ - ΕΝΑΣ ΝΕΓΡΟΣ ΘΕΡΜΑΣΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΙΜΠΟΥΤΙ -- by KronosAgrinio

    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

    Ο Γουίλι ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί
    όταν από τη βάρδια του τη βραδινή σχολούσε
    στην κάμαρά μου ερχότανε γελώντας να με βρει
    κι ώρες πολλές για πράγματα περίεργα μου μιλούσε

    Μου `λεγε πώς καπνίζουνε στο Αλγέρι το χασίς
    και στο Άντεν πώς χορεύοντας πίνουν την άσπρη σκόνη
    κι έπειτα πώς φωνάζουνε και πώς μονολογούν
    όταν η ζάλη μ' όνειρα περίεργα τους κυκλώνει

    Μου `λεγε ακόμα ότι είδε αυτός μια νύχτα που `χε πιει
    πως πάνω σ' άτι εκάλπαζε στην πλάτη της θαλάσσης
    και πίσωθε του ετρέχανε γοργόνες με φτερά
    σαν πάμε στ' Άντεν μου `λεγε κι εσύ θα δοκιμάσεις

    Εγώ γλυκά του χάριζα και λάμες ξυραφιών
    και του `λεγα πως το χασίς τον άνθρωπο σκοτώνει
    και τότε αυτός συνήθιζε γελώντας τρανταχτά
    με το `να χέρι του ψηλά πολύ να με σηκώνει

    Μες στο τεράστιο σώμα του είχε μια αθώα καρδιά
    κάποια νυχτιά μέσα στο μπαρ Ρετζίνα στη Μαρσίλια
    για να φυλάξει εμένα από έναν Ισπανό
    έφαγε αυτός μια αδειανή στην κεφαλή μποτίλια

    Μια μέρα τον αφήσαμε στεγνό απ' τον πυρετό
    πέρα στην Άπω Ανατολή να φλέγεται να λιώνει
    θεέ των μαύρων, τον καλό συγχώρεσε Γουίλ
    και δώσ' του εκεί που βρίσκεται λίγη απ' την άσπρη σκόνη

  • desc

    Νίκος Καββαδίας • Ιδανικός Κι Ανάξιος Εραστής

    3:19

    Ποίηση: Νίκος Καββαδίας

    Μουσική: Γιάννης Σπανός

    Τραγουδά: Κώστας Καράλης

  • desc

    Μαρίζα Κωχ - Φάτα Μοργκάνα

    2:19

    Audio only.

    Μουσική: Μαρίζα Κώχ
    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας

    Θά μεταλάβω μέ νερό θαλασσινό
    στάλα τή στάλα συναγμένο ἀπ' τό κορμί σου
    σέ τάσι ἀρχαῖο, μπακιρένιο ἀλγερινό,
    ποῦ κοινωνοῦσαν πειρατές πρίν πολεμήσουν.

    Πούθ' ἔρχεσαι; Ἀπ' τή Βαβυλώνα.
    Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.
    Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.
    Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.

    Πανί δερμάτινο, ἀλειμμένο μέ κερί,
    ὀσμή ἀπό κέδρο, ἀπό λιβάνι, ἀπό βερνίκι,
    ὅπως μυρίζει ἀμπάρι σέ παλιό σκαρί
    χτισμένο τότε στόν Εὐφράτη στή Φοινίκη.

    Πούθ' ἔρχεσαι; Ἀπ' τή Βαβυλώνα.
    Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.
    Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.
    Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.

    Σκουριά πυροχρωμη στίς μίνες τοῦ Σινᾶ.
    Οἱ κάβες τῆς Γερακινῆς καί τό Στρατόνι.
    Τό ἐπίχρισμα. Ἡ ἅγια σκουριά πού μᾶς γεννᾶ,
    Μᾶς τρέφει, τρέφεται ἀπό μας, καί μᾶς σκοτώνει.

    Πούθ' ἔρχεσαι; Ἀπ' τή Βαβυλώνα.
    Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.
    Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.
    Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.

  • desc

    Νίκος Καββαδίας - Federico Garcia Lorca

    3:19

    Μια ρεαλιστική απεικόνιση της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών, των έγκλειστων στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, από τους Γερμανούς (1/5/1944), της ομαδικής σφαγής των κατοίκων του Διστόμου Βοιωτίας απ' τους ναζιστές και ταγματασφαλίτες (10/6/1944). Ο θάνατος του μεγάλου Ισπανού ποιητή Λόρκα από τους φρανκιστές (Αύγ. 1936) τον συγκλονίζει: «Κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά... / μέσα από τα διψασμένα της χωράφια τ' ανοιχτά...». Ο ποιητής της θάλασσας Ν. Καββαδίας είναι περισσότερο γνωστός απ' τα ποιήματα της θάλασσας, παρά απ' τη δράση του...
    Μετά την είσοδο των Ναζί στην Αθήνα, ο Νίκος Καββαδίας βρέθηκε στις γραμμές του ΚΚΕ.Εντάχθηκε στο ΕΑΜ, αρχικά στο ΕΑΜ Ναυτικών και αργότερα στο ΕΑΜ Λογοτεχνών -Ποιητών. Στην περίοδο της Κατοχής ο Νίκος Καββαδίας δημοσίευσε και τα αντιστασιακά του ποιήματα με πρώτο το «Αθήνα 1943», ενώ το 1944 δημοσίευσε το ποίημα «Στον τάφο του ΕΠΟΝίτη». Το 1945 δημοσίευσε το «Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα», και το ποίημα «Αντίσταση». Λίγο πριν από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 έδωσε μια μεγάλη συνέντευξη στο περιοδικό «Πανσπουδαστική» όπου αφιέρωσε και το ποίημα του «Σπουδαστές».

    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
    Εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

    Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
    και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
    Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
    τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι

    Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά
    και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
    στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
    κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ'αχαμνά του

    Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
    και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
    τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
    τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει

    Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
    και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
    τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
    τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια

    Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;
    φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό
    στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
    κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.

    Κοπέλες απ' το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι
    κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
    σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
    μέσα απ' τα διψασμένα της χωράφια τα ανοιχτά

    Βάρκα του βάλτου ανάστροφη
    φτενή δίχως καρένα
    σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
    σμάρι κοράκια να πετάν στην έρημην αρένα
    και στο χωριό να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.

    (Αφιερωμένο στο Σπινέλλι, που από το πολυτεχνείο (15/11) του 2003 μέχρι σήμερα, δεν έχουμε κουραστεί να το τραγουδάμε! Κι ας γεράσαμε! :P)

  • desc

    Β.Παπακωνσταντινου - Το Μαχαιρι

    4:05

    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
    Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

    Απάνω μου έχω πάντοτε στη ζώνη μου σφιγμένο
    ένα παλιό αφρικάνικο ατσάλινο μαχαίρι
    -όπως αυτά που συνηθούν και παίζουν οι αραπάδες-
    που από έναν γέρο έμπορο αγόρασα στ' Αλγέρι.

    Θυμάμαι, ως τώρα να 'τανε, το γέρο παλαιοπώλη,
    όπου έμοιαζε με μια παλιά ελαιγραφία του Γκόγια,
    ορθόν πλάι σε μακριά σπαθιά και σε στολές σχισμένες,
    να λέει με μια βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια:

    «Ετούτο το μαχαίρι, εδώ, που θέλεις ν' αγοράσεις
    με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το 'χει ζώσει,
    κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το 'χαν,
    καθένας κάποιον άνθρωπο δικό του έχει σκοτώσει.

    Ο Δον Μπαζίλιο σκότωσε μ' αυτό τη Δόνα Τζούλια,
    την όμορφη γυναίκα του γιατί τον απατούσε.
    ο Κόντε Αντόνιο, μια βραδιά, τον δύστυχο αδελφό του
    με το μαχαίρι τούτο εδώ κρυφά δολοφονούσε.

    Ένας αράπης τη μικρή ερωμένη του από ζήλεια
    και κάποιος ναύτης Ιταλός ένα Γραικό λοστρόμο.
    Χέρι με χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια.
    Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο.

    Σκύψε και δες το, μια άγκυρα κι ένα οικόσημο έχει,
    είναι αλαφρύ για πιάσε το δεν πάει ούτε ένα κουάρτο,
    μα εγώ θα σε συμβούλευα κάτι άλλο ν' αγοράσεις.»
    -Πόσο έχει; - Μόνο φράγκα εφτά. Αφού το θέλεις πάρ΄το.

    Ένα στιλέτο έχω μικρό στη ζώνη μου σφιγμένο,
    που η ιδιοτροπία μ' έκαμε και το 'καμα δικό μου,
    κι αφού κανένα δε μισώ στον κόσμο να σκοτώσω,
    φοβάμαι μη καμιά φορά το στρέψω στον εαυτό μου...

  • desc

    Εσμεράλδα - Νίκος Καββαδίας

    2:48

    Ολονυχτίς τον πότισες με το κρασί του Μίδα
    κι ο φάρος τον ελίκνιζε με τρεις αναλαμπές
    Δίπλα ο λοστρόμος με μακριά πειρατική πλεξίδα
    κι αλάργα μας το σκοτεινό λιμάνι του Gabes

    Απά στο γλυκοχάραμα σε φίλησε ο πνιγμένος
    κι όταν ξυπνήσεις με διπλή καμπάνα θα πνιγείς
    Στο κάθε χάδι κι ένας κόμπος φεύγει ματωμένος
    απ' το σημάδι της παλιάς κινέζικης πληγής

    Ο παπαγάλος σου 'στειλε στερνή φορά το γεια σου
    κι απάντησε απ' το στόκολο σπασμένα ο θερμαστής
    πέτα στο κύμα τον παλιό που εσκούριασε σουγιά σου
    κι άντε μονάχη στον πρωραίον ιστό να κρεμαστείς

    Γράφει η προπέλα φεύγοντας ξοπίσω σε προδίνω
    κι ο γρύλος τον ξανασφυράει στριγγά του τιμονιού
    Μη φεύγεις. Πες μου, το 'πνιξες μια νύχτα στο Λονδίνο
    ή στα βρωμιάρικα νερά κάποιου άλλου λιμανιού;

    Ξυπνάν οι ναύτες του βυθού ρισάλτο να βαρέσουν
    κι απέ να σου χτενίσουνε για πάντα τα μαλλιά.
    Τρόχισε κείνα τα σπαθιά του λόγου που μ' αρέσουν
    και ξαναγύρνα με τις φώκιες πέρα στη σπηλιά

    Τρεις μέρες σπάγαν τα καρφιά και τρεις που σε καρφώναν
    και συ με τις παλάμες σου πεισματικά κλειστές
    στερνή φορά κι ανώφελα ξορκίζεις τον τυφώνα
    που μας τραβάει για τη στεριά με τους ναυαγιστές

  • desc

    Γιάννης Κούτρας - Θεσσαλονίκη - Σταυρός του Νότου

    2:59

    ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ - ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ : Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ LYRA

    Aπό τους πιο κλασικούς δίσκους στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, ο οποίος από το φθινόπωρο του 1979 που κυκλοφόρησε μέχρι και σήμερα έχει ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο αντίτυπα.


    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
    Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

    Άλλες ερμηνείες:
    Βασίλης Παπακωνσταντίνου
    Γιώργος Νταλάρας & Βασίλης Παπακωνσταντίνου ( Ντουέτο )
    Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
    Κώστας Μακεδόνας
    Ρίτα Αντωνοπούλου


    Ήταν εκείνη τη νυχτιά που φύσαγε ο Βαρδάρης
    το κύμα η πλώρη εκέρδιζεν οργιά με την οργιά
    σ' έστειλε ο πρώτος τα νερά να πας για να γραδάρεις
    μα εσύ θυμάσαι τη Σμαρώ και την Καλαμαριά

    Ξέχασες κείνο το σκοπό που λέγανε οι Χιλιάνοι
    άγιε Νικόλα φύλαγε κι αγιά θαλασσινή
    τυφλό κορίτσι σ' οδηγάει παιδί του Μοντιλιάνι
    που τ' αγαπούσε ο δόκιμος κι οι δυο Μαρμαρινοί

    Απάνω στο γιατάκι σου φίδι νωθρό κοιμάται
    και φέρνει βόλτες ψάχνοντας τα ρούχα σου η μαϊμού
    εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται
    σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού

    Κάτω από φώτα κόκκινα κοιμάται η Σαλονίκη
    πριν δέκα χρόνια μεθυσμένη μου είπες σ' αγαπώ
    αύριο σαν τότε και χωρίς χρυσάφι στο μανίκι
    μάταια θα ψάχνεις το στρατί που πάει για το Ντεπό

  • desc

    Νίκος Καββαδίας: Yara yara - Ξέμπαρκοι

    3:17

    Yara yara - Νίκος Καββαδίας
    Τραγουδάνε Οι Ξέμπαρκοι
    Σύνθεση - ερμηνεία: Ηλίας Αριώτης - Νότης Χασάπης.
    S/S Ιόνιον 1934

    «...Mόλις φθάναμε στο τελευταίο λιμάνι, έπεφτα να κοιμηθώ, κι όταν ξυπνούσα τους είχε καταπιεί όλους η πάχνη του Yara Yara. Πού είχε πάει κείνος ο αχός, το βουητό που με κοίμιζε τόσες μέρες, που το βαριόμουνα και που τ' αγαπούσα».
    Νίκος Καββαδίας.

    Βράδυ του 1951 η εργατούπολη του Williamstown ησυχάζει. Γύρω απλώνονται τα φώτα της Μελβούρνης. Ο Yara Yara «κυλάει βαρετά ανάμεσα σε φορτηγά πελώρια και βουβά». Στο κατάστρωμα του S/S Cyrenia ίσως να βαριέται και ο ίδιος ο ποιητής.

    Yara yara.

    Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος
    σε σπίτι μέσα ξέχασες προχτές το φυλαχτό.
    Γελάς μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos
    κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό.

    Με πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω
    στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά.
    Απάνωθέ μου σκούπισε τη θάλασσα που στάζω
    και μάθε με να περπατώ πάνω στη γη σωστά.

    Κούκο φορούσες κάτασπρο μικρός και κολαρίνα
    ναυτάκι του γλυκού νερού.
    Σε πιάνει -μην το πεις αλλού- σα γάτα η λαμαρίνα
    και σε σαστίζει ξαφνικό προβέτζο του καιρού.

    Το ντύμα πάρε του φιδιού και δως μου ένα μαντίλι
    εγώ και σ' έγδυσα μπροστά στο γέρο Τισιανό.
    Βίρα Κεφαλονίτισσα και μάινα το καντήλι
    σε λόφο γιαπωνέζικο κοιμάται το στερνό.

    Σου πήρα από τη Νάπολη μια ψεύτικη καμέα
    κι ένα κοράλλι ξέθωρο μαζί.
    Πίσω απ' το φριγκορίφικο στην άδεια προκυμαία
    έβενος, γλώσσα της φωτιάς, στο βάθος κρεμεζί.

    Φώτα του Melbourne βαρετά κυλάει ο Yara Yara
    ανάμεσα σε φορτηγά πελώρια και βουβά
    φέρνοντας προς το πέλαγος χωρίς να δίνει δυάρα
    του κοριτσιού το φίλημα του στοίχισε ακριβά.

    Γερά την ανεμόσκαλα καφέ για τον πιλότο
    λακίζετε αλυσόδετοι του στεριανού καημού.
    Και σένα που σε κέρδισα μιανής νυχτιάς σε λότο
    σμίγεις και πας με τον καπνό του γκρίζου ποταμού.

    Μια βάρκα θέλω ποταμέ να ρίξω από χαρτόνι
    όπως αυτές που παίζουνε στις όχθες μαθητές.
    Σκοτώνει, πες μου, ο χωρισμός; - ματώνει, δε σκοτώνει.
    Ποιος είπε φούντο; ψέματα. Δε φτάσαμε ποτές.

  • desc

    Ρίτα Αντωνοπούλου - Σταυρός του Νότου

    4:26

    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος




    Έβραζε το κύμα του γαρμπή
    είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη
    γύρισες και μου `πες πως το Μάρτη
    σ' άλλους παραλλήλους θα `χεις μπει

    Κούλικο στο στήθος σου τατού
    που όσο κι αν το καις δε λέει να σβήσει
    είπαν πως την είχες αγαπήσει
    σε μια κρίση μαύρου πυρετού

    Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
    κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια
    Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
    κι άκοπο μασάς καφέ πικρό

    Το Άλφα του Κενταύρου μια νυχτιά
    με το παλλινώριο πήρα κάτου
    μου `πες με φωνή ετοιμοθανάτου
    να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά

    Άλλοτε απ' τον ίδιον ουρανό
    έπαιρνες τρεις μήνες στην αράδα
    με του καπετάνιου τη μιγάδα
    μάθημα πορείας νυχτερινό

    Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
    πήρες το μαχαίρι δυο σελίνια
    μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
    ξάστραψες σαν φάρου αναλαμπή

    Κάτω στις ακτές της Αφρικής
    πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι
    τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
    και το ωραίο γλυκό της Κυριακής

  • desc

    Θεσσαλονίκη - Γιάννης Κούτρας

    2:57

    Θεσσαλονίκη - Γιάννης Κούτρας

    Ο Θάνος Μικρούτσικος μελοποίησε με εξαιρετική επιτυχία 11 ποιήματα του Νίκου Καββαδία που κυκλοφόρησαν σε δίσκο με τίτλο Ο Σταυρός του Νότου

  • desc

    KURO SIWO

    2:25

    ο Κουροσίβο ή Κουροσίο (Kuroshio, στα ιαπωνικά 黒潮 , που σημαίνει «μαύρη παλίρροια») είναι ένα ισχυρό θερμό θαλάσσιο ρεύμα που διαρρέει τον βορειοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανό. Αρχίζει έξω από τις ανατολικές ακτές της Ταϊβάν και ρέει προς τα βορειοανατολικά. Νότια της Ιαπωνίας διχάζεται σε δύο βραχίονες, από τους οποίους ο ένας εισέρχεται στη Θάλασσα της Ιαπωνίας και ονομάζεται Ρεύμα Τσουσίμα, ενώ ο άλλος, το κυρίως Κουροσίβο, συνεχίζει προς τα βορειοανατολικά, όπου και ενώνεται με το Ρεύμα του Βόρειου Ειρηνικού. Το Κουροσίο είναι ανάλογο με το Ρεύμα του Κόλπου (Γκολφ Στρημ) του Ατλαντικού Ωκεανού, καθώς μεταφέρει θερμό νερό από τους τροπικούς προς τα βόρεια. Στα αγγλικά είναι επίσης γνωστό ως Black Stream (το Μαύρο Ρεύμα) από μετάφραση της ιαπωνικής του ονομασίας, η οποία προήλθε από το βαθύ μπλε χρώμα των νερών του, αλλά και ως το «Ρεύμα της Ιαπωνίας».


    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
    Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας
    Άλλες ερμηνείες: Θάνος Μικρούτσικος

    Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο,
    δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
    Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια
    και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο.

    Πέρ' απ' τη γέφυρα του Αδάμ, στη Νότιο Κίνα,
    χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια.
    Μα ούτε στιγμή δεν ελησμόνησες τα λόγια
    που σου 'πανε μια κούφια ώρα στην Αθήνα

    Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ' ανάβει,
    χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
    κι ο λόγος της μες' το μυαλό σου να σφυρίζει,
    ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;

    Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κ' έχει χαλάσει.
    Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
    Απόψε ψόφησαν οι δυο μου παπαγάλοι
    κι ο πίθηκος που 'χα με κούραση γυμνάσει.

    Η λαμαρίνα! ...η λαμαρίνα όλα τα σβήνει.
    Μας έσφιξε το kuro siwo σαν μια ζώνη
    κ' συ κοιτάς ακόμη πάνω απ΄το τιμόνι,
    πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.

  • desc

    Φατα Μοργκανα -N. kavadias

    2:20

    Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
    στάλα τη στάλα συναγμένο απ' το κορμί σου
    σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό
    που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.

    Στρείδι ωκεάνειο αρραβωνιάζεται το φως.
    Γεύση από φλούδι του ροδιού, στυφό κυδώνι
    κι ο άρρητος τόνος, πιο πικρός και πιο στυφός,
    που εναποθέτανε στα βάζα οι Καρχηδόνιοι.

    Πανί δερμάτινο, αλειμμένο με κερί,
    οσμή από κέδρο, από λιβάνι, από βερνίκι,
    όπως μυρίζει αμπάρι σε παλιό σκαρί
    χτισμένο τότε στον Ευφράτη στη Φοινίκη.

    Χόρτο ξανθό τρίποδο σκέπει μαντικό.
    Κι ένα ποτάμι με ζεστή, λιωμένη πίσσα,
    άγριο, ακαταμάχητο, απειλητικό,
    ποτίζει τους αμαρτωλούς που σ' αγαπήσαν.

    Rosso romano, πορφυρό της Δαμασκός,
    δόξα τού κρύσταλλου, κρασί απ' τη Σαντορίνη.
    Ο ασκός να ρέει, κι ο Απόλλωνας βοσκός
    να κολυμπάει τα βέλη του με διοσκορίνη.

    Σκουριά πυρόχρωμη στις μίνες τού Σινά.
    Οι κάβες της Γερακινής και το Στρατόνι.
    Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά,
    μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει.

    Καντήλι, δισκοπότηρο χρυσό, αρτοφόρι.
    Άγια λαβίδα και ιερή από λαμινάρια.
    Μπροστά στην Πύλη δύο δαιμόνοι σπαθοφόροι
    και τρεις Αγγέλοι με σπασμένα τα κοντάρια.

    Πούθ' έρχεσαι; Απ' τη Βαβυλώνα.
    Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα.
    Ποιαν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα.
    Πώς τη λένε; Φάτα Μοργκάνα.

    Πάντα οι κυκλώνες έχουν γυναικείο
    όνομα. Εύα από την Κίο.
    Η μάγισσα έχει τρεις κόρες στο Αμανάτι
    και η τέταρτη είν' ένα αγόρι μ' ένα μάτι.

    Ψάρια που πετάν μέσα στην άπνοια,
    όστρακα, λυσίκομες κοπέλες,
    φίδια της στεριάς και δέντρα σάπια,
    άρμπουρα, τιμόνια και προπέλες.

    Να 'χαμε το λύχνο του Αλαδίνου
    ή το γέρο νάνο απ' την Καντώνα.
    Στείλαμε το σήμα του κινδύνου
    πάνω σε άσπρη πέτρα με σφεντόνα.

    Δαίμονας γεννά τη νηνεμία.
    Ξόρκισε, Allodetta, τ' όνομά του.
    Λούφαξεν ο δέκτης του ασυρμάτου,
    και φυλλομετρά τον καζαμία.

    Ο άνεμος κλαίει. Σκυλί στα λυσσιακά του.
    Γεια χαρά, στεριά, κι αντίο, μαστέλο.
    Γλίστρησε η ψυχή μας από κάτου,
    έχει και στην κόλαση μπορντέλο.

  • desc

    Αιμιλία Σαρρή - Σταυρός του Νότου

    4:51

    Ο Θάνος Μικρούτσικος μελοποίησε με εξαιρετική επιτυχία 11 ποιήματα του Νίκου Καββαδία που κυκλοφόρησαν σε δίσκο με τίτλο Ο Σταυρός του Νότου

    Εβραζε το κύμα του γαρμπή.
    Ημαστε σκυφτοί κ' οι δυό στο χάρτη·
    γύρισες και μού 'πες πως το Μάρτη
    σ' άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει.

    Κούλικο στο στήθος σου τατού,
    που όσο κι' αν το καις δε λέει να σβήσει.
    Είπαν πως την είχες αγαπήσει
    σε μια κρίση μαύρου πυρετού.

    Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
    κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια.
    Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
    κι άκοπο μασάς καφέ πικρό.

    Το Αλφα του Κενταύρου μιά νυχτιά
    με το παλλινώριο πήρα κάτου.
    Μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου:
    Να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά.

    Αλλοτε απ' τον ίδιον ουρανό
    έπαιρνες, τρείς μήνες στην αράδα,
    με του καπετάνιου τη μιγάδα,
    μάθημα πορείας νυχτερινό.

    Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
    πήρες το μαχαίρι, δυό σελλίνια,
    μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
    ξάστραψε σα φάρου αναλαμπή.

    Κάτου στις αχτές της Αφρικής
    πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι.
    Τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
    και τ' ωραίο γλυκό της Κυριακής.


    Μουσική : Θάνος Μικρούτσικος
    Φωνή: Αιμιλία Σαρρή

  • desc

    Γιάννης Κούτρας - Kuro Siwo

    2:29

    KURO SIWO
    Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο,
    δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
    Είναι παράξενα της Ιντιας τα φανάρια
    και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε, με το πρώτο.

    Περ' απ' τη γέφυρα του Αδάμ, στη Νότιο Κίνα,
    χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια.
    Μα ούτε στιγμή δεν ελησμόνησες τα λόγια
    που σού 'πανε μια κούφιαν ώρα στην Αθήνα.

    Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ' ανάβει,
    χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
    κι ο λόγος της μεσ' στο μυαλό σου να σφυρίζει,
    ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;

    Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κ' έχει χαλάσει.
    Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
    Απόψε ψόφησαν οι δυό μου παπαγάλοι
    κι ο πίθηκος πού 'χα με κούραση γυμνάσει.

    Η λαμαρίνα!.. η λαμαρίνα όλα τα σβήνει!
    Μας έσφιξε το Kuro Siwo σα μιά ζώνη
    κ' εσύ κοιτάς ακόμη πάνω απ' το τιμόνι,
    πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.

    Μουσική : Θάνος Μικρούτσικος
    Φωνή: Γιάννης Κούτρας

    Ο Θάνος Μικρούτσικος μελοποίησε με εξαιρετική επιτυχία 11 ποιήματα του Νίκου Καββαδία που κυκλοφόρησαν σε δίσκο με τίτλο Ο Σταυρός του Νότου

  • desc

    ΓΥΝΑΙΚΑ

    6:28

    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ Γυναίκα

    Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία
    Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
    Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ εδώ Μαρία
    Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

    Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου
    Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει
    Το χέρι σου που χάϊδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου
    για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.

    Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι
    Γεμάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα
    Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι
    πρώτη φορά σε μια σπηλιά στην Αλταμίρα.

    Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
    Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες.
    Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
    τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.

    Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
    Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
    Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
    ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.

  • desc

    Θάνος Μικρούτσικος | Ο Σταυρός του Νότου -

    4:41

    Facebook Page

    Από τις ζωντανές εμφανίσεις του Θάνου Μικρούτσικου στον Σταυρό του Νότου την Άνοιξη του 2011

    Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος


    Έβραζε το κύμα του γαρμπή
    είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη
    γύρισες και μου 'πες πως το Μάρτη
    σ' άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει

    Κούλικο στο στήθος σου τατού
    που όσο κι αν το καις δε λέει να σβήσει
    είπαν πως την είχες αγαπήσει
    σε μια κρίση μαύρου πυρετού

    Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
    κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια
    Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
    κι άκοπο μασάς καφέ πικρό

    Το Αλφα του Κενταύρου μια νυχτιά
    με το παλλινώριο πήρα κάτου
    μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου
    να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά

    Αλλοτε απ' τον ίδιον ουρανό
    έπαιρνες τρεις μήνες στην αράδα
    με του καπετάνιου τη μιγάδα
    μάθημα πορείας νυχτερινό

    Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
    πήρες το μαχαίρι δυο σελίνια
    μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
    ξάστραψες σαν φάρου αναλαμπή

    Κάτω στις ακτές της Αφρικής
    πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι
    τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
    και το ωραίο γλυκό της Κυριακής

  • desc

    KURO SIWO

    2:29

    Η φωτογραφία του καπετάνιου αυθεντική καλού φίλου, του Νίκου Τετραδάκου!!!! Να είσαι καλά καπετάνιε κι ευχαριστώ για το δάνειο!!!!
    1969anre
    Ένα μελαγχολικό ποίημα - τραγούδι (με την ευκαιρία της επετείου του θανάτου του μεγάλου μας ναυτικού ποιητή) για μια μελαγχολική μέρα που ξημερώνει...12/2/2012 ώρα 3:07 π.μ. Στις αρχαίες τραγωδίες πάντα οι μεγάλοι μας τραγικοί ποιητές παρομοίαζαν μια χώρα που στενάζει από τον πόλεμο ή τον λιμό, ως καράβι που κλυδωνίζεται από την θαλασσοταραχή. Έτσι και τώρα...Η Ελλάδα πνίγεται...το Kuro Siwo μας έχει κυκλώσει σαν μια ζώνη και δεν υπάρχει διαφυγή...Αγάντα, κουράγιο Έλληνες...Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία....